Wat is rouw- of verliesbegeleiding?
Letterlijk, begeleiding bij het verwerken van een verlies. Ongeacht welk verlies, er van uitgaande dat elke verlieservaring anders is en ook in die eigenheid alle aandacht verdient. Verliezen is confronterend, het overkomt je, je vraagt er niet om. Met verwerken wordt bedoeld er mee leren leven, een plek geven in je verdere leven, want verwerken kun je het eigenlijk nooit echt.
Wanneer het leven “STOP” zegt, is dat misschien een uitnodiging om op zoek te gaan naar jezelf. Het leven stelt mensen geregeld voor moeilijke vragen. Een antwoord is niet altijd voor handen. “Waarom” is dan de meest gestelde vraag. Of “wat is de zin van dit alles, van mijn leven?”.
Rouwen is verdriet en eenzaamheid. Soms is er totale paniek. Je herkent jezelf niet meer en hebt gevoelens waarvan je niet eens wist dat je kon voelen.
Verdriet vraagt om klank, wil gehoord worden, keer op keer. Het doet er niet toe hoe lang. Rouw vraagt niet op een oplossing. Natuurlijk moet iedereen zelf leren omgaan met z´n eigen pijn, maar je hoeft het niet alleen te doen. Je kunt dan op zoek gaan naar iemand die je begrijpt, iemand die naar je luistert en je gewoon aandacht en tijd voor je heeft. Dan is het mogelijk dat je bij een verliesbegeleider of counsellor terecht komt. Iemand die je helpt dingen op een rijtje te krijgen, je uitlegt dat niet overal een antwoord op te vinden is.
Een counsellor is een adviseur of een raadgever, iemand die tijdelijk met je mee loopt en je ondersteunt als een wandelstok. Je troost en onvoorwaardelijk naar je wilt luisteren. Met je wilt praten, vanuit het hart. Iemand die je helpt om je beleving onder woorden te brengen. Of je wilt helpen om een beslissing te nemen, keuze te maken of je helpt bij het oppakken van de bekende draad, vanuit het heden, onder de omstandigheden waarin jij je dan bevindt.
Op zoek naar nieuw perspectief, nieuwe mogelijkheden?
Verliesbegeleiding is praktische hulp, welke in vele vormen kan worden aangeboden.
De meest voorkomende vorm is door middel van een-op-een gesprekken. Als praten moeilijk is, kan ook voor creatieve werkvormen worden gekozen, zoals tekenen, kleien, schilderen, wandelen, schrijven etc.
Verliesbegeleiding kan het duwtje in de rug zijn dat je gewoon dan even nodig hebt, om vervolgens weer zelfstandig verder te kunnen. Tijdens de begeleiding houd jij het stuur in handen!
Er is binnen mijn werkterrein een duidelijke scheiding tussen zorg (1e lijnszorg en 2e lijnszorg) en psychosociale ondersteuning door een counsellor of coach. De begeleiding van een coach of counsellor ligt binnen dit werkveld vooral op het gebied van ondersteuning van (mentale) welzijn.
Dit betekent concreet, zodra er een medische indicatie (volgens DSM 4) in beeld komt, het mijn plicht is om de “hulpvrager” door te sturen naar de juiste zorginstantie.
Dan wordt in afstemming met jou en/of de huisarts gezocht naar een passende oplossing.
Dit betekent niet dat het contact met de mij als counsellor of coach wordt verbroken.
In principe kan de begeleiding, op verzoek en op onderdelen, gewoon doorgaan.
De klant bepaalt te allen tijde waar zijn/haar weg naar toe leidt, niet het doel is belangrijk, maar de weg ernaar toe!